Różne rodzaje utraty kończyny: przed i po operacji

Zanim pacjent będzie mógł zostać dopasowany do swojej wieloczłonowej mioelektrycznej dłoni, kluczowe jest, aby jego protetyk przeprowadził dokładną ocenę i zrozumiał przyczynę amputacji lub utraty kończyny. Informacje te pomagają protetykom zrozumieć, jakie są potrzeby pacjenta, aby mogli określić, która proteza dłoni będzie dla niego najlepsza. 

Mając to na uwadze, omówimy dwa główne rodzaje utraty kończyny górnej obserwowane u użytkowników protez, a także to, czego pacjenci powinni spodziewać się przed i po operacji amputacji. 

Utrata kończyny może być dla pacjentów drastyczną zmianą, zwłaszcza w zależności od tego, w jaki sposób doszło do utraty kończyny. Najczęściej utrata kończyny następuje na jeden z dwóch sposobów: jako wrodzony ubytek kończyny albo amputacja. Oba rodzaje utraty kończyny wiążą się z własnymi konsekwencjami, dlatego potrzeby każdego pacjenta są unikalne. 

Wrodzony

Wrodzony ubytek kończyny występuje od urodzenia i ma miejsce, gdy pacjent rodzi się bez kończyny, kończyn lub części kończyny. Przyczyna wrodzonego ubytku kończyny nie jest do końca poznana, jednak stwierdzono, że wiąże się on z połączeniem czynników genetycznych i środowiskowych. Choć może wydawać się rzadki, ten rodzaj utraty kończyny występuje u milionów pacjentów na całym świecie. W rzeczywistości obecnie ponad 2 miliony Amerykanów żyje z wrodzonym ubytkiem kończyny, a niemal 60% z nich dotyczy ramienia lub dłoni. 

Radzenie sobie z wrodzonym ubytkiem kończyny może być dla wielu osób trudne, jednak przy odpowiedniej wiedzy, edukacji i szkoleniu większość pacjentów uczy się akceptować swoją odmienność już od najmłodszych lat. Najczęstszym sposobem leczenia tego stanu jest dopasowanie protezy dla danej osoby, zwykle w młodym wieku. 

Wczesne działanie w tak młodym wieku może prowadzić do prawidłowego rozwoju mięśni w kikucie, zapewniając, że mięśnie nie będą zanikać. Kolejną zaletą jest to, że użytkownicy szybko osiągają biegłość w obsłudze swojej protezy dłoni, co pozwala im z łatwością wykonywać codzienne czynności. 

Amputacja

Drugim rodzajem utraty kończyny, o którym będziemy mówić, jest amputacja. Podobnie jak wrodzony ubytek kończyny, amputacja jest znacznie częstsza, niż wielu sądzi — w USA każdego roku dochodzi do niemal 185 000 amputacji. Różnica między amputacją a wrodzonym ubytkiem kończyny polega na tym, że osoby rodzą się z nienaruszoną kończyną, ale albo ją tracą, albo musi ona zostać amputowana z powodów medycznych. 

Istnieją trzy główne przyczyny amputacji: choroby naczyniowe, urazy i nowotwory. Choroby naczyniowe odpowiadają za 54% amputacji, w tym cukrzyca, choroba tętnic obwodowych lub zakrzepy. Jeśli którakolwiek z tych chorób znacząco ograniczy przepływ krwi do kończyn pacjenta, może to doprowadzić do koniecznej amputacji. 

Inną częstą przyczyną utraty kończyny są urazy, które dotyczą 45% osób po amputacji kończyny górnej. Amputacje spowodowane urazem najczęściej wynikają z wypadków samochodowych, zdarzeń w miejscu pracy, urazów sportowych lub działań wojennych. 

Ostatnią przyczyną amputacji są nowotwory, które dotyczą mniej niż 2% osób po amputacji. Jeśli u pacjenta występuje guz, który nie reaguje na leczenie lub grozi rozprzestrzenieniem się na resztę organizmu, konieczna może być amputacja kończyny w celu ratowania życia pacjenta. 

Te przyczyny amputacji dzielą się na dwie kategorie: amputację planową lub nagłą. W zależności od potrzeby amputacji i stanu pacjenta przebieg przed i po każdej amputacji będzie się nieco różnić. 

Amputacja planowa

Amputacje planowe mają miejsce, gdy pracownik medyczny zaleca amputację kończyny. Najczęściej dzieje się tak w przypadkach nowotworów, gdy pacjent nie musi koniecznie poddać się amputacji, ale jej wykonanie zwiększy szanse przeżycia lub powstrzymania rozwoju raka. 

Jeśli amputacja planowa zostanie uznana za właściwą, lekarz usunie kończynę, starając się zachować jak najwięcej zdrowej skóry, naczyń krwionośnych i tkanki nerwowej. Przed operacją lekarze poinformują pacjenta, jak duża część kończyny pozostanie oraz czego spodziewać się po zabiegu. 

Po operacji pacjenci pozostaną w szpitalu, podczas gdy ich kikut będzie się goił, co często trwa od czterech do ośmiu tygodni. Gdy kikut się zagoi, pacjenci rozpoczną rehabilitację fizyczną. Rehabilitacja kończyny ma na celu wzmocnienie mięśni kikuta i rozpoczęcie przygotowań pacjenta do protezy dłoni. 

Dla pacjentów poszukujących bionicznej dłoni wzmocnienie mięśni kikuta ma kluczowe znaczenie, ponieważ to właśnie one wysyłają sygnały do urządzenia, aby nim sterować. Protetyk będzie ściśle współpracować z pacjentem, dopasowując mu bioniczną dłoń i ucząc go, jak ją konfigurować oraz obsługiwać. Po okresie nauki i terapii zajęciowej pacjenci będą mogli płynnie obsługiwać swoją nową bioniczną dłoń i wrócić do codziennego życia.

Amputacja nagła

Amputacje nagłe najczęściej występują w sytuacjach urazowych, jak opisano powyżej. W takim przypadku amputacja nie jest planowana, przez co w zasadzie eliminuje większość etapu przygotowawczego przed operacją. Zamiast tego lekarze natychmiast rozpoczynają procedury ratunkowe, aby zachować jak największą część kończyny pacjenta. 

Jednak decyzja o amputacji w sytuacjach nagłych może być nadal bardzo złożona, jeśli część kończyny pacjenta jest nienaruszona. Lekarze muszą ustalić, czy kończynę można uratować, czy też mogłoby to zagrozić życiu pacjenta, a także wziąć pod uwagę stopień uszkodzenia nerwów. Jeśli amputacja zostanie uznana za właściwą, lekarze przystąpią do operacji. 

Choć żadna amputacja nie jest łatwą zmianą, z amputacjami nagłymi pacjentom może być trudniej poradzić sobie emocjonalnie i psychicznie. To powiedziawszy, lekarze będą starali się przeprowadzić operację tak, aby pozostawić wystarczająco dużo kikuta, by pacjent mógł zostać dopasowany do protezy. Jeśli pacjent będzie odpowiedni do protezy dłoni, po okresie rekonwalescencji i rehabilitacji rozpocznie się dopasowanie oraz szkolenie. 

Radzenie sobie z utratą kończyny za pomocą protez

Utrata kończyny jest dla pacjentów znaczącą zmianą zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Wraz z utratą kończyny, niezależnie od przyczyny, pacjenci muszą nauczyć się inaczej wykonywać codzienne czynności i zadania. Z tych powodów lekarze przeprowadzają amputacje z myślą o jakości życia pacjenta i starają się dać mu możliwość skorzystania z protezy. 

Dla większości pacjentów z utratą kończyny górnej doskonałym rozwiązaniem są bioniczne dłonie. Bioniczne dłonie mogą pomóc pacjentom odzyskać dużą część autonomii, niezależności i siły, które mogły zostać utracone wraz z dłonią. 

Bioniczne dłonie mogą działać intuicyjnie, odbierając sygnały z mięśni kikuta pacjenta, zapewniając użytkownikom płynną kontrolę nad dłonią. Gdy pacjent oswoi się z urządzeniem, wkrótce będzie mógł wrócić do tego, co kocha. 

Odzyskanie tej niezależności może znacząco pomóc pacjentom w powrocie do zdrowia po utracie kończyny, szczególnie w odniesieniu do zdrowia psychicznego i nastawienia. Dzięki naszej bionicznej dłoni, Zeus, użytkownicy odzyskają pewność siebie dzięki swojej sile i precyzji, co pozwoli im pokonać skutki utraty kończyny i dobrze funkcjonować. 

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o Zeusie, odwiedź naszą stronę internetową i umów się na demo już dziś.

{{cta('66142960-e913-472a-ae5a-c155aa431185')}}