Idealni kandydaci do bionicznych ramion – Aether Biomedical

Bioniczne protezy ramion składają się z elektrod i systemów czujników, które wychwytują sygnały elektryczne z mięśni kikuta pacjenta, przetwarzają je, a następnie wykorzystują do sterowania bioniczną dłonią i powiązanymi elementami protezy. Elektrody te umieszcza się na powierzchni skóry, wewnątrz leja protezowego. Po dopasowaniu bionicznej protezy ramienia pacjent jest szkolony, jak otwierać i zamykać bioniczną dłoń, jak podnosić przedmioty, jak je trzymać oraz jak stosować różne chwyty do różnych przedmiotów, a także w wielu innych zadaniach. Proces ten jest znany jako trening sterowania i stanowi bardzo istotny aspekt każdego dopasowania bionicznej protezy ramienia.

Bioniczne protezy ramion oferują pacjentom szeroki zakres korzyści, takich jak powtarzalność działania, zwiększony zakres ruchów i komfort, płynne i naturalne funkcjonowanie, a także niewymagającą wysiłku siłę i dobre odruchy. Pomimo tych zalet bionicznych protez ramion, nie zawsze są one akceptowane przez pacjentów i nie zawsze nadają się do stosowania u wszystkich osób po amputacji. Jeśli pacjenci nie zostali dokładnie ocenieni pod kątem tego, czy wykazują odpowiednie cechy do dopasowania bionicznej protezy ramienia, może to prowadzić do odrzucenia i niepowodzenia systemu protezowego. Może to skutkować dalszymi powikłaniami, takimi jak przeciążanie przeciwnej kończyny, prowadząc do całego zestawu innych problemów u pacjenta.

Dlatego kluczowe jest upewnienie się, że warunki pacjenta są „idealne” zarówno do dopasowania, jak i użytkowania bionicznej protezy ramienia. Poniższy tekst omówi i wskaże niektóre z najważniejszych czynników, które należy rozważyć przed dopasowaniem, aby zapewnić optymalne funkcjonowanie protezy ramienia i zmniejszyć ryzyko odrzucenia –

Najważniejsze czynniki, które czynią osobę idealnym kandydatem do dopasowania i użytkowania bionicznych protez ramion, obejmują stan kikuta, stan fizyczny i emocjonalny pacjenta oraz motywację pacjenta do używania protezy ramienia. 

1. Czynniki dotyczące kikuta

„Idealny” pacjent będzie miał dobrze wygojony kikut, pozbawiony obrzęku lub nagromadzenia płynu (edema), a także bez nerwiaków (bólu w miejscu przeciętego zakończenia nerwu). U niektórych pacjentów występują także doznania fantomowe i ból fantomowy, w których pacjent odczuwa ból w amputowanej kończynie, mimo że jej brakuje. Przed dopasowaniem bionicznej protezy ramienia protetyk musi upewnić się, że odczucia te nie nasilają się podczas używania protezy. Aby zapewnić optymalne wyniki, pacjentom należy zalecić ćwiczenia wzmacniające kikut, które pozwolą pacjentowi dźwigać ciężar protezy ramienia, szczególnie w przypadku amputacji obejmujących większą część kończyny.

Kolejną cechą sprzyjającą dopasowaniu jest długość kikuta. Kikut musi mieć wystarczającą długość, aby umożliwić łatwe umieszczenie i dopasowanie elektrod oraz miejsc mioelektrycznych wewnątrz leja protezowego. Jednocześnie kończyna powinna być na tyle krótka, aby zachować długość i wygląd kosmetyczny protezy ramienia, co czyni ją odpowiednią do użytkowania. Długość kikuta wpływa na skuteczność sterowania ramieniem bionicznym, a także na wymagania funkcjonalne użytkownika.

Kikuty o stałej objętości również wpływają na jakość ruchu bionicznej protezy ramienia, ponieważ wahania objętości kikuta zakłócają pełny kontakt między skórą a elektrodami. Ten kontakt skóry z elektrodą jest bardzo istotny dla utrzymania transmisji sygnałów z kończyny do protezy.

Pacjentom z tkanką bliznowatą można przepisać bioniczne ramiona, pod warunkiem że tkanka bliznowata jest wystarczająco wytrzymała, aby unieść ciężar protezy oraz nacisk elektrod. Zauważono, że sygnały elektryczne można uzyskać przez tkankę bliznowatą, dlatego czynnikiem decydującym jest wytrzymałość tkanki.

2. Stan fizyczny pacjenta

Użytkownik powinien być zdolny do podtrzymania ciężaru bionicznej protezy ramienia. U pacjentów o drobnej budowie ciała bioniczna proteza ramienia jest często przeciwwskazana, ponieważ nie są oni w stanie dźwigać ciężaru systemu protezowego.  Ponadto pacjent musi mieć zdolność i tolerancję do noszenia leja protezowego, ponieważ ma on bardzo ścisłe dopasowanie i jest noszony bez żadnej skarpety. Zdolność do noszenia ściśle dopasowanego leja bez skarpety protezowej.

Pacjenci sterują protezą za pomocą własnych mięśni i nerwów, dlatego muszą mieć zdolność i siłę, aby to robić. Podczas oceny fizycznej, przed dopasowaniem i opracowaniem zaleceń, protetyk przeprowadza test siły mięśniowej, aby określić, czy mięśnie są wystarczająco silne do generowania sygnałów elektrycznych. Mięśnie te są oceniane w skali od 0 do 5 w kolejności rosnącej. Bioniczne protezy ramion są przepisywane tym pacjentom, których siła mięśniowa wynosi 3+, ponieważ ich mięśnie będą w stanie wytwarzać sygnały elektryczne. Często pacjenci przechodzą fizjoterapię, aby stymulować nerwy i wzmacniać mięśnie.

3. Czynniki psychologiczne i motywacja

Entuzjastycznie nastawieni i zmotywowani pacjenci łatwiej się adaptują i z większym prawdopodobieństwem akceptują protezę ramienia. Pacjenci zmagający się z realiami swojego stanu wymagają wsparcia psychologicznego, aby zaakceptować sytuację. Zachęci ich to do łatwiejszej akceptacji protezy i przyniesie lepsze wyniki przy użyciu ramienia bionicznego.

Pacjenci o zdrowym stanie psychicznym i sprawnych funkcjach poznawczych są doskonałymi kandydatami, ponieważ wiedzą, jak używać ramienia, i rzadziej wykonują czynności, które mogłyby zaszkodzić im samym i/lub protezie.

4. Różne czynniki, które czynią użytkownika „idealnym”

• Zdolność do odbywania wymaganych wizyt szkoleniowych i kontrolnych.

• Sumienność w utrzymaniu obecnej protezy.

• Pacjent, który chce rozwiązania zapewniającego większą funkcjonalność w codziennych zadaniach

• Wzorzec regularnego noszenia, jeśli pacjent jest dotychczasowym użytkownikiem.

U użytkowników, którzy obecnie mają protezę mechaniczną sterowaną siłą ciała, ale chcą przejść na bioniczną protezę ramienia, można rozważyć następujące czynniki –

• Pacjenci, którzy chcą większej siły chwytu 

• Pacjenci, którzy wymagają większego zakresu ruchu i większej „strefy funkcjonalnej” (obszaru użytkowania) 

• Pacjenci, którzy uważają uprząż za niewygodną lub ograniczającą

• Pacjenci wykazujący objawy przeciążenia lub zespołu uwięźnięcia nerwu w nienaruszonym ramieniu z powodu uprzęży

• Pacjenci, którzy chcą bardziej naturalnie wyglądającej protezy ramienia

• Pacjenci, którzy szukają ulgi w bólach pleców występujących z powodu deficytu postawy